Dla każdego myślę jakość relacji z innymi ludźmi jest sprawą bardzo ważną. W domu, w pracy, w urzędach, w kinie, na każdym kroku spotykamy się z różnymi reakcjami bliźnich na nasze zachowania i czasem czujemy się niezrozumiani, zagubieni i niesprawiedliwie potraktowani. Myślimy sobie: „jak ona mogła”, „ja myślałam, że on myślał”, „dlaczego on mi to robi”….

Udane życie jest wynikiem stałego doskonalenia umiejętności postępowania z otoczeniem. O osobach, które skutecznie porozumiewają się z innymi ludźmi i łatwo nawiązują kontakty mówi się, że mają wrodzony talent. Pisałam już o słuchaniu i słyszeniu. Ludzie, którzy potrafią słuchać tego, co mówią ich partnerzy i są spójni w tym, co mówią, są lepiej oceniani, a więc częściej otrzymują pozytywne efekty swoich działań i zyskując akceptację. 

Moim zdaniem najważniejszym – i najpotężniejszym z utrudnień w komunikacji – jest nasza osobowość. Dopiero zmiana głęboko zakorzenionych nawyków, przekonań i nastawienia może sprawić, że nabierzemy wprawy w perfekcyjnym komunikowaniu.

Ważnym elementem jest również nastawienie. Nasza psychika, nastrój, stan psychofizyczny ma ogromny wpływ na sposób komunikowania się. Doskonale znamy sytuacje, gdy kiepski humor, 'wstanie lewą nogą' czy przygnębienie powodują ogólną niechęć jakichkolwiek kontaktów i drażliwość, prowadzącą do konfliktów, kłótni i nieporozumień. Nastawienie to jednak także sposób "podchodzenia" do innych ludzi, to jak ich postrzegamy, jakie etykietki im przypinamy.

Uśmiecham się tu szeroko, bo przecież „świat i jego reakcje” są lustrzanym odbiciem naszego nastawienia. Nie wierzycie? Spróbujcie uśmiechnąć się do obcych w autobusie a natychmiast się przekonacie. Co zrobić, by zmienić podejście na bardziej pozytywne. To proste - zacząć od siebie.

Mam propozycję – wypiszcie na kartce jak najwięcej cech opisujących waszą osobę (fizycznych, charakterologicznych) zarówno pozytywnych jak i negatywnych. Po prostu opiszcie się. Teraz popatrzcie krytycznie na ten spis. Czy jest w nim więcej cech pozytywnych? Jeśli tak to świetnie. To znaczy że lubicie siebie – a to silna podstawa budowania poczucia własnej wartości, a co za tym idzie, pozytywnych i twórczych kontaktów z innymi. Jeśli natomiast dominują w waszym opisie negatywne cechy, należałoby nad tym popracować.  

Dlaczego? Bo cierpi na tym nie tylko nasze poczucie wartości, ale przede wszystkim nasza praca! A także komunikacja z ludźmi . Słowa, których zaniechamy, które owijamy w bawełnę, słowa, które ranią czy skłócają ludzi nie znikają. Tkwią cały czas w nas, napędzając poczucie niezadowolenia z samych siebie, frustracji, leku. A lęk prowadzi do kolejnych zaniechań komunikacyjnych i... mamy błędne koło.

Dlatego apeluję do wszystkich (i do siebie :-)) zajrzyjcie w siebie, zastanówcie się co was ogranicza, czego się boicie, jakimi przekonaniami się kierujecie. Wiedząc to, możecie eliminować lęki i złe nawyki, poprawiając tym samym komunikację. Raz przełamana bariera zatrzyma błędne koło i dalej będzie już łatwiej. Stańcie na chwilę przed lustrem i zobaczcie siebie po drugiej stronie – tak jak widzi was świat zewnętrzny. Im piękniejszą twarz mu pokażecie, tym bardziej się do was będzie uśmiechał!