Ja bym dodał do tego opisu o pokojach wątek turystyczny:) Chodzi  mi o zwiedzanie kolejnych pokojów w efekcie czego wracamy w pewnym momencie przez inne drzwi do tego samego pokoju...jednak bogatsi o nowe doświadczenia które za następnym razem pomagają nam lepiej podjąć decyzję którą klamkę nacisnąć.

a ja bym dodał, że po wejściu do jakiegoś pokoju naszą uwagę przykuwają zwykle drzwi widoczne na wprost - jak się człowiek rozejrzy dookoła, to zauważy różnej wielkości drzwi i okienka, które mogą prowadzić do ciekawych miejsc

poza tym co wymieniłaś jesteśmy też sumą tego co zjedliśmy ;) żart

 

Nie wiem czemu, ale gdy pojawił się temat "zostają tylko jedne drzwi" przypomniały mi się książki, które czytałem na temat autoagresji i samobójstw. :) Tam właśnie było wspomniane, że samobójcą człowiek nie staje się "w tej chwili" tylko to trwa i tam też był tekst w stylu "myśl ma stale się zawęża"... :)

Chyba dlatego, powyższy tekst nie do końca mi pasuje. O ile w przypadku samobójcy... może tak jest, bo zamyka/pali za sobą drzwi/mosty, to w przypadku nas... jakos nie czuję, abym tracił możliwość wyboru... Choć w sumie, jak tak patrzę na ludzi jeźdżących na desce i czuję że poskakałbym sobie... to wiem, że już jest za późno by wrócić do tego sportu... podobnie z "le parkour" ;]

Ale tutaj blokuje mnie wadliwość ciała ;] natomiast w innych kwestiach... wydaje mi się, że mam dowolność:) ograniczoną strachem, czy "chęciami".

Przecież chocby nasze "ścieżki karier"... robimy coś... oddajemy temu całe życie i wolny czas... a okazuje się że np. nie wyszło. No to trafiamy znów do miejsca, gdzie jest dużo drzwi :)

Inna sprawa, to trochę przerażająca wizja;P troche kojarzy mi się z filmem "cube" :) kto oglądal chyba zrozumie problem ;)

To tyle ;) pozdrawiam,

Kuba.

Fakt, z biegiem lat część 'drzwi' może wydawać się dla Nas niedostępna. Jednak wg mnie uczymy się dostrzegać nowe. 'Bagaż zdobytych doświadczeń' pozwala widzieć dalej/lepiej przez co, w sumie, wg mnie 'drzwi' jest coraz więcej ... Co 'bystrzejsi' dostrzegą także że istnieją 'okna' ale to już zabawa dla 'odważnych' ...:)

A poważniej to bardzo ciekawe 'podejście do tematu'. Jednak czy ta 'ilość drzwi' nie zależy od Nas samych? Zgodzę się, że z wiekiem może ubywać 'sił' do forsowania kolejnych drzwi, jednak ich ilość ... Cóż świat 'jest jaki jest' to co dostrzegamy zależy od naszej umiejętności 'patrzenia'. A tego można się uczyć, tylko niestety nie wszystkim się chce.

Pozdrawiam

 

Swoją drogą dobry tytuł ;) już myślałem, że będzie coś o polityce, że się posprzeczam ;) a tu proszę :)

Tytuł intrygujący i przewrotny. Dobrze napisany tekst. Po przeczytaniu "przeleciało" mi w sekundzie moje życie i momenty podjęcia kluczowych decyzji.

Zgadzam się, że "Każda decyzja nas ogranicza, ale też definiuje", 

a nie "zgodzę się, że z wiekiem może ubywać 'sił' do forsowania kolejnych drzwi" - bo ich się nie forsuje, tylko świadomie otwiera, a z czasem nawet przechodzi bez zastanowienia, 

- i jestem przekonana, że " w końcu wchodzisz do pokoju, w którym są już tylko jedne"... drzwi lub wrota i to te szeroko rozumiane. Ale to juz inna bajka.   

 

Dziękuję wszystkim za komentarze :-)). Tytuł fakt przewrotny ale udało mi się Was sprowokować skutecznie do krótkich wiwisekcji :-)).

Ciągnąc dalej niektóre Wasze myśli dodam, że wątek turystyczny bardzo mi się spodobał. Krzysiu obserwując swoją ścieżkę widzę, że faktycznie tak jest ;-). Co prawda idę w czymś dalej  (nawet jeśli czasem wracam do punktu wyjścia) ale już z głębszym zrozumieniem, innym punktem widzenia. 

Michał zwraca uwagę na bardzo ważny element - koncentrację, ale o tym już rozmawialiśmy http://biznes.net/blog/37/2007/04/25/klopoty-z-koncentracja.html

Kuba - Warto trzymać się nauk tuzów w biznesie - to znaczy metoda małych kroczków i sprawdzanie krok po kroku czy to na pewno dobry kierunek. 

Jeszcze raz raz dziękuję za  rozmowę i pozdrawiam 

Czy wiecie, ze stuknal mi na blogu 100 komentarz - mala rzecz a cieszy

dzieki dzieki :-)) macie u mnie male co nieco  w zwiazku z tym

A ja bym dorzucił jeszcze jeden wątek do tematu Wyborów - wątek zakładniczy ;)

Według mnie bardzo często zdarza się, ze dokonanie jednego wyboru determinuje późniejsze nasze wybory. Jako ludzie mamy wbudowany mechanizm o nazwie "konsekwencja" i to ten mechanizm kieruje nami. De facto oznacz to tyle, że w którymś tam momencie w czasie skazujemy się SAMI na trwanie na jednej drodze (dość szerokiej, ale jednak...) Oznacza to, ze w sytuacji przechodzenie z pokoju do pokoju, niektóre drzwi są dla nas całkiem niewidoczne, czasem widoczne, ale zamkniete, czasem widoczne i otwarte, ale sami nie chcemy do nich podejść ("bo przecież trzeba twardym być - nie miętkim" i trzymać się kosekwentnie wybranej ścieżki!)... W ten właśnie sposób stajemy się zakładnikami własnych wyborów.

No i co z tego..? A no to, że rzeczywiście każda decyzja nas ogranicza. I definiuje jednocześnie. Daje nam wiedzę o nas samych. 

Wydaje mi się - a może tak przenoszę słowa pani Róży na własne poletko - że "naciśnięcie klamki" to wybór dokonany przez serce, tj. taki, z którym w 100% się zgadzam i utożsamiam. Każdy inny, to "wepchnięcie do jakichś drzwi"...

 

Reasumując można, by rzec słowami poety /Jerzego Lieberta/:

"Uczyniwszy na wieki wybór, w każdej chwili wybierać muszę" 

 :-))